علائم بیش فعالی در بزرگسالان
به گزارش مجله افتخار، یک روانشناس بالینی با اشاره به شایع ترین علائم بیش فعالی در بزرگسالان گفت: یکی از این علائم نداشتن تمرکز است.
![علائم بیش فعالی در بزرگسالان علائم بیش فعالی در بزرگسالان](https://persianproud.ir/upload/2021/02/02/94000026-4406d2a8f4-bd5cc3dd39d.jpg)
به گزارش خبرنگاران به نقل از ایسنا ، زهرا لطیفیان اظهار کرد: وقتی صحبت از بیش فعالی است بسیاری از نگاه ها متوجه بچه ها بی قرار و شلوغ می شود، درحالی که اختلال بیش فعالی در بزرگسالان، در ایران ناشناخته است و کمتر کسی از علائم و پیامدهای آن مطلع است به طوری که بزرگسالان درگیر بیش فعالی تصور می کنند که برخی از ناملایمات، نگرانی ها، هیجانات و تصمیمات آن ها به دلیل مسائل و دغدغه های روزانه است.
وی شرح داد: بیش فعالی اگرچه در دوران کودکی بروز پیدا می کند ولی در برخی مواقع به بزرگسالی هم کشیده می شود و علائمی چون مشکل توجه و تمرکز، بی نظمی، رفتارهای تکانشی و بدون فکر، بی ثباتی و هیجانی را به همراه دارد که باعث مسائلی در زندگی فرد شده و عملکرد او را برای یک زندگی خوب و لذت بخش لازم تحت تأثیر قرار می دهد.
لطیفیان با بیان اینکه یکی از علائم بیش فعالی در بزرگسالان نداشتن تمرکز است، اضافه نمود: مشکل عدم توجه و تمرکز باعث می شود که فرد بزرگسال، وسایل کوچک مورد نیازش را گم کند و یا وسایلی نظیر کلید، سوئیچ، اتوماتیک، کیف را در مکان های مختلف جا بگذارد و مرتب دنبال وسایل خود می گردند.
این روانشناس ادامه داد: این افراد اغلب نمی توانند روی سخنرانی، صحبت با طرف مقابل و حتی برنامه تلویزیونی تمرکز کنند و در این زمان ها حواسشان متوجه موضوع دیگری است، البته این نقص در مقاطعی از زندگی مانند دوران دانشجویی مشکل زا خواهد بود، این افراد در توجه و تمرکز هنگام مطالعه و انجام امور روزمره مشکل دارند و زمانی که مشغول خواندن هستند به رویا فرو می فرایند، دقایق سپری می شود و آن ها هنوز در همان صفحه اول در جا می زنند.
وی با اشاره به این که بی قراری شایع ترین علائم بیش فعالی در بزرگسالان است، مطرح نمود: بی قراری هنگام نشستن و سرپا ایستادن، ضعف در توانایی های ورزشی، دست خط بد، ترجیح دادن به سرپا بودن تا نشسته و هنگامی که مجبور به نشستن هستند احساس بی قراری داشتن و پا یا دست خود را مرتب حرکت دادن ازجمله نشانه های حرکتی این اختلال در افراد بالغ است.
لطیفیان اضافه نمود: افرادی که به طور پیوسته درگیر رفتارهای هیجانی و بدون فکر هستند بی شک دچار بیش فعالی در بزرگسالی اند، بدین ترتیب که فرد خیلی ناگهانی، بدون فکر کردن و بررسی عواقب پیامدهای رفتاری، عملی را انجام و یا حرفی را می زند که منجر به رنجش دیگران و پشیمانی خود می شود.
این روانشناس مطرح نمود: گاهی این افراد تصمیمات عجولانه ای برای ازدواج و یا طلاق می گیرند و یا عجولانه شغل خود را ترک می کنند، استعفا می دهند یا کسب و کار خود را به یکباره و احساسی عوض کرده و اغلب بی محابا رانندگی می کنند.
وی تأکید کرد: بیش فعالان بالغ برای کنترل بی قراری و عصبی بودن اغلب در دو شغل کار می کنند که این روشی برای سازگاری آن هاست، چراکه در زمان هایی که فعالیتی ندارند، حوصله آن ها سر می رود و ممکن است دچار تندخویی شوند به همین دلیل همواره در تلاش هستند تا خود را مشغول نگهدارند اگرچه ممکن است در ظاهر افرادی فعال در شغل به حساب آیند ولی به دلیل زود رنجی، استقلال طلبی، عدم تمرکز و یا ناتوانی در تحمل کارفرما و رئیس، شغل خود را تغییر دهند این افراد به دلیل عدم پیشرفت در تحصیل زودتر از دیگران و در سنین پایین تر وارد بازار کار می شوند و بیشتر علاقمند هستند به سراغ شغل هایی با فعالیت و حرکت زیاد بفرایند.
لطیفیان با اشاره به اینکه زود رنجی از دیگر علائم بیش فعالی در بزرگسالی است، اضافه نمود: افرادی که دچار این اختلال هستند اغلب زود از کوره در می فرایند و به همان سرعت آرام می شوند، با کوچک ترین تحریکی خشمگین شده و واکنش تندی نشان می دهند، خلق و خوی آن ها مرتب تغییر پیدا می کند، لحظه ای سرحال و شاداب و لحظه ای غمگین، ناراحت و در خود فرو رفته هستند با بالا رفتن سن، آن ها بیشتر خُلق افسرده، عصبی و مضطرب را دارند.
این روانشناس با اشاره به این که بزرگسالانی که دچار بیش فعالی هستند اغلب در نقش پدر و مادر خوب عمل نمی کنند، اضافه نمود: آن ها چون خود صبور، منظم و قاطع نیستند روش های انظباطی مناسبی هم ندارند این والدین زود از کوره در می فرایند، فرزندشان را بطور نامناسب تنبیه می کنند، بعد به سرعت پشیمان می شوند و تلاش می کنند رفتار نامناسب خود را جبران کنند که همین امر در تربیت کودک اثر بدی دارد.
وی شرح داد: تمامی علائم باید به طور پیوسته در رفتار فرد وجود داشته باشد و اگر بزرگسالی در یک مقطع زمانی دچار این رفتارها شده است نباید آن را به بیش فعالی ربط دهد بلکه باید در سایر اختلال ها نظیر اضطراب و استرس پیگیری و درمان کرد.
منبع: جام جم آنلاین