احسان حدادی: گریه کردم، چون 6 ماه است خانواده ام را ندیده ام

احسان حدادی که بعد از کسب چهارمین مدال طلایش در بازی های آسیایی، اشک ریخت، می گوید: شش ماه است خانواده ام را ندیده ام. ماه ها و روزهای سختی را گذرانده ام و حالا که به این مدال رسیده ام، خوشحالم.

احسان حدادی: گریه کردم، چون 6 ماه است خانواده ام را ندیده ام

به گزارش خبرنگاران ، احسان حدادی که بعد از کسب چهارمین مدال طلایش در بازی های آسیایی، اشک ریخت، می گوید: شش ماه است خانواده ام را ندیده ام. ماهها و روزهای سختی را گذرانده ام و حالا که به این مدال رسیده ام، خوشحالم.

قهرمان پرتاب دیسک آسیا درباره مسابقه ای که ساعتی قبل پشت سر گذاشت، می گوید: خدا را شکر توانستم باز هم مدال طلا بگیرم و با همه سختی ها رکورددار شوم. بخاطر آسیب دیدیگی شرایط سختی داشتم اما الان وضعیت بهتری دارم. در لیگ الماس رکوردهای خوبی زدم. امیدوارم جمعه هم در فینال این لیگ موفق شوم.

حدادی امیدوار است تا المپیک شرایطش حفظ گردد و او بتواند بار دیگر به این مدال با ارزش برسد: خوشحالم و امیدوارم که بتوانم بار دیگر در المپیک مدال بگیرم. کار من تازه آغاز گردیده است و امیدوارم دو سال دیگر در المپیک توکیو مدال خوشرنگی برای کشورم بگیرم.

قهرمان پرتاب دیسک درباره گریه اش بعد از قهرمانی می گوید: شش ماه است که خانواده ام را ندیده ام و بعد از مسابقه وقتی دیدم پدرم در استادیوم است و او هم مثل مردم ایران خوشحال است، نتوانستم خودم را کنترل کنم. 16 سال در اوج بودن، کار راحتی نیست. مصدومیت و درد دارد ولی من هنوز خسته نگردیده ام. من تا کنون 10 عمل جراحی داشته ام اما هنوز می خواهم ادامه دهم. امیدوارم تا المپیک حمایت شوم. مسوولان ورزش مدالم را ببینند و کمک نمایند مربی ام تا المپیک بماند و اردوهایم برگزار گردد، تا به مدال برسم.

احسان به رقابت های دایموند لیگ که روز جمعه فینالش برگزار می گردد، اشاره دارد: خدا را شکر در سالی که گذشت در مسابقه های مختلف دایموند لیگ شرکت کردم و توانستم امتیاز لازم را برای حضور در فینال دایموند لیگ کسب کنم. روز جمعه همین هفته فینال این مسابقه ها در بروکسل برگزار می گردد و من هم تا سه ساعت دیگر از جاکارتا به بلژیک خواهم رفت تا در فینال دایموند لیگ رقابت کنم. در این مدت چند عمل جراحی نیز انجام دادم. صددرصد برای این مسابقه ها آماده نبودم. با این وجود اختلاف زیادی با نفر دوم مسابقه ها داشتم. امیدوارم در فینال دایموند لیگ پرتاب خوبی داشته باشم و دوباره دل مردم را شاد کنم. جا دارد که از حسین توکلی نیز تشکر کنم. در این یک سال و نیم اخیر زحمت زیادی برای من کشید و در مورد موضوعات مختلف با هم صحبت کردیم. افراد زیادی می گفتند که حدادی باید ورزش را کنار بگذارد اما خودم می دانستم که در ماده پرتاب دیسک می توانم ادامه دهم. قهرمانان در این ماده از 30 سالگی آغاز می نمایند و تا 40 سالگی می توان در این ماده مدال گرفت. اگر اتفاقی نیفتد تا المپیک 2020 و 2024 هستم.

منبع: ایران ورزشی

به "احسان حدادی: گریه کردم، چون 6 ماه است خانواده ام را ندیده ام" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با احسان حدادی: گریه کردم، چون 6 ماه است خانواده ام را ندیده ام

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید